Noodzaak of kruistocht?

DSC04636

Straks alleen nog levend te zien in India? (Foto: Judy Bakker)

‘Beperken’ besliste de Raad van State in zijn uitspraak over de huiskraaien in Hoek van Holland. ‘Elimineren’ zegt Arie den Hertog van Duke Faunabeheer. Hij beweert dat de provincie hem de opdracht heeft gegeven om de kleine kolonie huiskraaien tot het laatste exemplaar uit te roeien.

Uit een recent artikel in de Nieuwe Revue van Jordi Kloos blijkt duidelijk dat Den Hertog er stevig van baalt dat hij vanaf het begin van dit jaar nog maar 9 van de ooit zo’n 25 vogels heeft kunnen doden. ‘We hebben deze klus zwaar onderschat. Ik begin zo langzamerhand gefrustreerd te raken.’

Persoonlijk

Uit het interview blijkt dat hij zijn ‘strijd’ tegen de huiskraaien zeer persoonlijk neemt. ‘[h]et wordt met de dag moeilijker. Die beesten zijn zo uitgekookt. Ze herkennen mijn bus en weten precies op welke afstand ze moeten blijven om niet geraakt te worden. Ik ben op dit moment gewoon een speeltje van de vogels, ze lachen me in mijn gezicht uit.’

Petitie

De vrienden van de huiskraai laten het er niet bij zitten. Bijna 1400 gezinnen in de kustplaats van slechts 10 duizend inwoners hebben de petitie tegen het uitroeien van ‘hun’ huiskraaien getekend. Dat is dus bijna 14 procent. Welke petitie kan daarop bogen? Curieus is dat Den Hertog het in het bovengenoemde artikel eigenlijk eens is met de actievoerders: ‘Die huiskraaien zorgen nu misschien nog niet voor problemen, maar moeten we dan afwachten totdat het een probleem is?’

De kans dat het laatste gebeurt, is uitermate klein. De kolonie vertoonde al een groot aantal jaren geen enkele groei. Daarbij zijn de vogels allemaal nakomelingen van dezelfde paar vogels. Het is dus zelfs mogelijk dat de populatie vanzelf zal verdwijnen door een te kleine genenpoule.

Overlast

Slechts een enkeling in Hoek van Holland vindt dat de huiskraaien overlast veroorzaken. Een van de klagers is de eigenaresse van een snackbar op het parkeerterrein bij de boulevard, terwijl de vogels zich daar, aldus de actievoerders, nooit ophouden. Op de boulevard zijn de vogels juist een attractie. Het is de enige plaats waar vogelspotters de ooit uit Azië gemigreerde soort nog te zien krijgen.

Geen gevaar

Dat de huiskraaien een gevaar is voor de inheemse kauw is onjuist. ‘Ze leven juist samen’, vertelt een van de actievoerders. ‘Ik zie vaak genoeg een huiskraai in een grote groep kauwen.’ Nog een probleem voor de ‘hired gun’ Den Hertog. ‘Ik had er net een afgeschoten en die bleef met zijn pootje aan een tak hangen. Er kwamen direct allemaal kraaien en kauwen op af (…) dus ik legde aan en loste nog een schot. Kut, een kauw, dacht ik meteen toen ik de dode vogel naar beneden zag vallen.’

Provincie verantwoordelijk

De gemoederen in Hoek van Holland zullen hoog blijven oplopen. Den Hertog: ‘Maar ik ga door totdat ik ze allemaal heb.’ Ook de actievoerders zullen er alles aan blijven doen om de jager te hinderen, zodat hij de laatste paar huiskraaien niet kan doden. De enige die ervoor kan zorgen dat de rust wederkeert en er geen ongelukken gebeuren, is de Provincie Zuid-Holland. Zij kan Den Hertog gemakkelijk terugfluiten, want de populatie is allang ‘beperkt’. Of laat de provincie een jager, die volhartig toegeeft ervan te genieten ze af te schieten, doorgaan met zijn persoonlijke kruistocht?

Bron: ‘Kraaienjagers vogelvrij verklaard’, Nieuwe Revue, week 15.
Gepost in Nieuws | Tags ,

Bijeenkomst Tweede Kamer over natuurlijk wildbeheer

S

Reeënafschot is onnodig en heeft een negatief effect op het gedrag en het welzijn van de dieren

De Partij voor de Dieren organiseerde op 9 april een bijzondere bijeenkomst naar aanleiding van de uitkomsten van de Groot Wild Enquête van Natuurmonumenten. De meerderheid van de mensen die aan het onderzoek deelnamen wil meer ruimte voor wilde dieren en minder afschot. Onder de uitgenodigde experts die de Kamerleden informeerden, was ook Pauline de Jong van De Faunabescherming. Het volgende was haar boodschap aan de Kamerleden.

In het wild levende dieren moeten in principe met rust worden gelaten. Alleen in het geval van belangrijke (landbouw)schade, gevaar voor de volksgezondheid of openbare veiligheid zou inbreuk op de bescherming kunnen worden gemaakt, mits er geen diervriendelijke alternatieven zijn en de ingreep bewezen effectief is. De Flora- en faunawet was ook zo bedoeld. Er zitten echter onderdelen in deze wet en de nadere uitwerking die dit principe in de weg staan.

Wildlijst

Er zijn soorten waarop jagers gedurende een bepaalde periode van het jaar vrij mogen schieten, met als enige reden het plezier dat deze personen daaraan zelf beleven.

Vrijstellingslijst

De vrijstellingslijst is een soort ‘dodenlijst’ waarop de rijksoverheid en de provincies soorten kunnen plaatsen, die vervolgens door of namens alle grondgebruikers het gehele jaar mogen worden gedood zonder dat hier serieuze voorwaarden aan zijn verbonden en zonder dat hier enige controle op mogelijk is.

Faunabeheerplannen

Provincies verlenen ontheffingen aan Faunabeheereenheden op basis van faunabeheerplannen. De samenstelling van deze Faunabeheereenheden is zodanig dat jagers en jachtgerelateerde personen oververtegenwoordigd zijn. Het gevolg is dat in de faunabeheerplannen alternatieven maatregelen zonder onderbouwing worden afgedaan als niet effectief en het geweer ten onrechte als het ultieme middel voor alle problemen wordt gepresenteerd.

Populatiebeheer vs. natuurlijke populaties

De Flora- en faunawet zit in de praktijk de natuurlijke ontwikkeling van dierpopulaties in de weg. Dat komt door de wildlijst en de vrijstellingslijst, waardoor bepaalde soorten op grote schaal in het hele land mogen worden gedood.

Daarnaast vormen faunabeheerplannen en de mogelijkheid om ontheffing te verlenen voor ‘populatiebeheer’ een belangrijke belemmering voor een natuurlijk en diervriendelijk beheer. Populatiebeheer leidt in de praktijk tot veel onnodig en ongewenst afschot.

Praktijkvoorbeeld: ree

Als voorbeeld noemen wij de ree, die officieel volledig beschermd is. Toch worden in het hele land ontheffingen verleend op basis van faunabeheerplannen. Hierin worden per gebied tellingen gepresenteerd en wordt een methode toegepast om de ‘draagkracht’ van deze gebieden te bepalen. Hiermee wordt dan berekend hoeveel reeën er ‘te veel’ aanwezig zijn en dus geschoten moeten worden. Dit is volstrekte onzin.

Allereerst zijn reeën absoluut niet te tellen. Er kan op zijn hoogst een trend worden bepaald. Bovendien is het onmogelijk om objectief te bepalen hoeveel reeën in een bepaald gebied kunnen leven. Dat is ook helemaal niet nodig, aangezien er nooit meer reeën in een gebied leven, dan waarvoor ruimte en voedsel aanwezig is. Als de draagkracht van de omgeving wordt overschreden, treden er automatisch natuurlijke regulatiemechanismen in werking, waardoor de aantallen afnemen. Uit ervaringen in diverse gebieden, zoals de Amsterdamse Waterleidingduinen, blijkt dat afschot geen effect heeft op de aantallen. In de periode dat er nog geschoten werd, groeide de populatie in eerste instantie nog door naar het draagkrachtniveau. Toen het afschot later werd stopgezet, bleef de populatie op dat niveau. Kortom: de term populatiebeheer wordt alleen maar gebruikt om gedurende het grootste deel van het jaar op reeën te kunnen schieten.

Het afschot is onnodig en heeft een negatief effect op het gedrag en het welzijn van de dieren. Ze worden zeer schuw ten opzichte van alle mensen, ook recreanten. Bovendien treedt er een onnatuurlijke selectie op, aangezien de jagers niet de zwakke en minst aan de omstandigheden aangepaste dieren doden, maar de reeën schieten die zij voor hun loop krijgen.

Gepost in Politiek en wetgeving | Tags , ,

Kraaiendagen

kraaiendag

WBE Drachten blies de zo aangekondigde kraaiendag af.

De jagersclub in Drachten heeft zijn met veel ‘humor’ aangekondigde kraaiendag op 22 maart afgeblazen. Bij het evenement konden jagers die de meeste ‘zwartrokken’ zouden schieten mooie prijzen winnen. Het bericht riep veel protest op en de Partij voor de Dieren stelde Kamervragen.

Helaas zijn dit soort schietwedstrijden met levende doelen gemeengoed in de jagerswereld. Het jagersblad De Nederlandse Jager publiceerde een artikel met tips hoe zo veel mogelijk kraaien te doden: ‘Als u nog weinig ervaring heeft met de lokjacht op kraaien, vraag dan eens rond naar iemand die deze kunst in de vingers heeft.’* Er kan dus geen misverstand over bestaan wat het doel is van een kraaiendag: zo veel mogelijk kraaien (en kauwen) doden.

Broedseizoen

Kraaiendagen worden zelfs in het broedseizoen georganiseerd. Verweesde jongen verhongeren in hun nest. Respect voor de natuur heet dat. Na een dag prijsschieten leggen de jagers het resultaat van hun verdelgingsactie trots vast in een tableau. Dit gebeurt bij de jagersclubs van Walcheren, de Hoeksche Waard, Deurne en de Maasvallei, om er maar enkele uit te lichten, en op 29 maart is het ‘schiet tot je erbij neervalt’ bij de WBE Fivelgo in Groningen.

Vrijstellingslijst

In 2002 kreeg de kraai onder de Flora- en faunawet volledige bescherming. Alleen met een ontheffing mocht er op de vogel gejaagd worden. Om zo’n ontheffing te bemachtigen, moesten jagers en boeren aantonen dat kraaien verantwoordelijk waren voor landbouwschade. Dat was lastig. Maar geen probleem: de minister zette het dier twee jaar later op de vrijstellingslijst. Of meer accuraat: de dodenlijst. Want sinds die tijd mag elke jager naar hartenlust op ze schieten. Nu betaalt het Faunafond geen vergoedingen meer voor eventuele schade veroorzaakt door kraaien. Maar dat zal de jagers een zorg zijn. Andere diersoorten op deze lijst zijn: de Canadese gans, de houtduif, het konijn, de kauw en de vos.

Concurrentie

Waarom haten jagers (en boeren) kraaien zo? Veel jagers houden vol dat kraaien wel bestreden móéten worden omdat ze schade aan landbouwgewassen toebrengen en om – daar is hij weer! – de weidevogels te beschermen. Zelf zullen ze het nooit toegeven, maar de enige drijfveer om een zwarte vogel van net 500 gram zo fanatiek te bejagen is concurrentie: kraaien eten soms jonge haasjes konijntjes en eendjes En die doden de jagers liever zelf als ze wat groter zijn.

* Bron: ‘Kraaienbejaging – Timing en voorbereiding een must’, De Nederlandse Jager 17/2013.
Gepost in Plezierjacht | Tags , ,

Dieren zijn slecht af bij Sharon Dijksma

Sharon DijksmaVoor wie zich met dierenzaken bezighoudt begint het zo langzamerhand duidelijk te worden dat overheden geen enkel respect meer schijnen te hebben voor gerechtelijke uitspraken en verdragen. De uitkomst, dieren schieten of op andere manieren verdelgen, staat al bij voorbaat vast. Als een verdrag of een rechterlijke uitspraak dit mogelijk maakt worden alle bezwaren met dit argument weggewuifd. Maar o wee als de uitspraak of het verdrag een enkele keer gunstig uitvalt voor het dier in kwestie! Dan worden er allerlei sluipwegen bewandeld om toch maar onder de regelgeving uit te komen. Sharon Dijksma, de PvdA-staatssecretaris van Economische Zaken, maakt het de laatste tijd wel erg bont. Bij een partij als CDA of VVD is dat te verwachten, maar dat een staatssecretaris ter linkerzijde zich ook schuldig maakt aan dit soort praktijken vervult ons steeds weer met afschuw en ongeloof.

Voorbeeld 1: de huiskraaien in Hoek van Holland

Toen het ging om het uitroeien van huiskraaien heeft Dijksma de weg geopend voor de Raad van State om het afschot goed te keuren door tijdens de lopende zaak de status van deze vogel te veranderen van ‘beschermd’ naar ‘exoot’. Hoe dit is afgelopen is genoegzaam bekend: ondanks alle tegenstand van omwonenden worden de huiskraaien nu afgeschoten door een klungelige jager van Duke Faunabeheer, die een huiskraai niet van een kauw kan onderscheiden.

Voorbeeld 2: nachtelijke jacht met behulp van geluidsdempers en kunstlicht

Ondanks een niet mis te verstane uitspraak van de Raad van State, waaruit blijkt dat gebruik van kunstlicht op grond van de Benelux-Overeenkomst onder alle omstandigheden verboden is, doet Dijksma er alles, maar dan ook echt alles, aan om deze stropersmethoden toch toe te staan. Zo heeft ze het nu voor elkaar gekregen dat het Comité van Ministers van de Benelux Unie haar toestemming heeft verleend voor deze jachtvormen.

Voorbeeld 3: afschieten van huiskatten

Ondanks de vele berichten dat jagers geregeld huiskatten doden of verwonden wil Dijksma het schieten op loslopende katten gewoon blijven toestaan. Dit terwijl de Tweede Kamer eind vorig jaar een motie aannam die het afschieten van katten verbiedt.

Voorbeelden 4, 5 enzovoort, enzovoort:

De lijst is nog langer: Dijksma wil de geboortekrik bij koeien toestaan en ze geeft ruim baan aan megastallen. In plaats van een witte lijst voor te houden huisdieren werkt ze liever met zwarte lijsten. Minder effectief en moeilijker te controleren. Dierenleed heeft voor Dijksma kennelijk geen enkele prioriteit.

De Partij van de Arbeid heeft gisteren bij de gemeenteraadsverkiezingen een gevoelig verlies geleden. Met al de bovenstaande zaken in het achterhoofd zal elke dierenliefhebber ook tijdens de verkiezingen voor de Provinciale Staten in 2015 niet op de PvdA gaan stemmen.

Gepost in Nieuws, Politiek en wetgeving | Tags , , , ,

Lange lijdensweg aangeschoten ree

In de categorie ‘Jagers schieten altijd raak behalve als er toeschouwers zijn’, hier het relaas van een wandelaar.

‘Op maandag 17 maart 2014 omstreeks 13:45, liep ik te wandelen op de Veldhorstweg te Winterswijk, toen ik twee schoten hoorde. Daarna zag ik een ree met een kapotgeschoten voorpoot lopen. Ik volgde de ree en na 10 minuten kwam de jager bij mij en vroeg me de ree te volgen omdat hij eerst patronen moest halen.
Lees verder

Gepost in Misstanden jacht | Tags ,

Provincie wast handen in onschuld

Hoekenezen (en andere bezorgde burgers) die de provincie Zuid-Holland e-mailen om hun afschuw over de uitroeiing van ‘hun’ huiskraaien kenbaar te maken ontvangen het volgende antwoord.

‘Bij navraag blijkt dat uw melding niet valt onder de uitvoering van de provincie Zuid-Holland.

Om die reden hebben wij uw melding ter beantwoording doorgestuurd naar de juiste instantie NVWA.

De initiatiefnemer en opdrachtgever voor het doden van de huiskraaien is de Nederlandse Voedsel- en Warenautoriteit (NVWA) als onderdeel van het Ministerie van Economische Zaken. De NVWA is derhalve verantwoordelijk voor het vangen en doden van de huiskraaien. Lees verder

Gepost in Nieuws | Tags , , ,

Deurne: kraaienslachting op zaterdagmorgen

Van één van onze correspondenten.
Jagers, georganiseerd in de Wildbeheereenheid (WBE) Deurne maken het met de dag bonter. In deze periode van het jaar is er sprake van ‘schietochtenden’ op kraaien en kauwen. Door de kraaien en kauwen eerst bij te voeren met brood, worden ze naar de rand van de gemeentebossen in Deurne gelokt. Daar worden ze opgewacht door de ‘wildbeheerders’. De schuilhutten, bestaande uit afgeknipte takken, staan opgesteld tegen deze bosranden. Afgelopen zaterdagen werden tussen 7.00 uur en 9.00 uur ruim tweehonderd schoten op deze vogels gelost. Lees verder

Gepost in Misstanden jacht, Nieuws, Populatiebeheer | Tags , ,

Hoek van Holland in actie: ‘Stop de kraaienmoord’

Ondanks jarenlang procederen van De Faunabescherming besloot de Raad van State afgelopen december dat de kleine kolonie huiskraaien in Hoek van Holland mag worden uitgeroeid. Een besluit dat niet al te veel stof deed opwaaien. Dat is, totdat Duke Faunabeheer vorige week begon met het doden van de vogels met een persluchtbuks, omdat het niet lukte de vogels op een andere manier te vangen.

‘Woede in Hoek van Holland om afschieten huiskraaien’, kopte het Algemeen Dagblad. Ook bij De Faunabescherming kwamen de reacties binnen. Lees verder

Gepost in Acties, Exoten, Populatiebeheer | Tags , ,

In memoriam: de Hoekse Huiskraai

De Faunabescherming geeft met woede en droefheid kennis van het overlijden van de Hoekse Huiskraai. Hij was geboren en getogen in Nederland, maar is nu slachtoffer geworden van bestuurlijke waanzin. Huurmoordenaars zijn bezig alle exemplaren van een mooi en onschadelijk dier af te schieten, alleen maar omdat sommige mensen vinden dat het “hier niet thuishoort”. Lees verder

Gepost in Exoten, Nieuws, Populatiebeheer | Tags ,

Knipselkrant gestopt

Vele jaren gaf De Faunabescherming een knipselkrant uit. De laatste jaren leverde dat in toenemende mate problemen op met copyright en het risico op torenhoge boetes werd steeds groter. Reden om met de knipselkrant te stoppen. We willen iedereen die – vaak jarenlang – nieuws voor de krant heeft geleverd hartelijk bedanken. En natuurlijk een speciaal dankwoord voor Herman de Jong, Harry Voss en hun voorgangers, die van alle ‘knipsels’ een krant maakten. Lees verder

Gepost in Overige berichten | Tags